"Van zijden draadje tot sterk touw."

08-09-2018 12:00

Lezing": "Van zijden  draadje tot sterk touw."

Op 8 jarige leeftijd veranderde het leven van Walter drastisch. Walter werd geschept door een motor. Zijn jonge leven hing aan een zijden draadje. Zoals hij zelf zegt: "Toen ik net aan levensladder was begonnen werd ik er, door hele nare omstandigheden, vanaf gegooid. De kans dat ik ooit nog maar één tree zou bestijgen was er bijna niet. Nadat ik twee maanden in coma had gelegen was de verwachting dat ik een kasplantje zou blijven. Ik heb gevochten om me daar niet bij neer te leggen. "Kan ik niet" kwam niet in mijn woordenboek voor. "Wacht maar" dacht ik altijd. Mijn "ladder" werd door "anderen" aan de kant gezet en men keek voor mij naar een andere oplossing, wat voor mij het beste was.. Dat wilde ik niet. Heel eigenwijs pakte ik mijn ladder weer terug en ben 'm gaan bestijgen. Ook al werd er gezegd dat ik dat niet kon en "beneden" moest blijven, wilde ik bewijzen dat het anders kon dan iedereen verwachtte. Proberen was een vies woord, zo vond ik. Ik zei dan ook altijd: "Probeer nooit iets te proberen maar ga ervoor, het kan hooguit mislukken." En dat het hem gelukt is om vele doelen weer te bereiken is wel duidelijk. Inmiddels is hij een volwassen man, echtgenoot en vader van twee dochters. Iets wat er volgens "men" er niet meer in zat. Maar met zijn uitspraak "Wacht maar" verbaasde hij "men" steeds weer. "Toch," zo zegt Walter, "zijn er ook heel veel dingen die niet meer haalbaar zijn en die ik ook nooit zal bereiken." Walter heeft een flinke hersenbeschadiging eraan over gehouden. Niet Aangeboren hersenletsel zo als dat heet. Dit beperkt hem in zijn dagelijkse leven. "Vergelijk het met een mooie auto. Als de motor defect is zal ie het nooit goed doen. Zo is het ook met de menselijke motor, de hersenen.

Niet Aangeboren Hersenletsel, niet te zien maar wel aanwezig. Walter: "Mijn zichtbare beschadigingen zijn langzaam weggeëbd maar het onzichtbare zal altijd deel uitmaken van mijn ik. Walter geeft lezingen over dit onderwerp en laat het onzichtbare zien. Walter verteld hoe zijn leven is verlopen, nadat dit leven op achtjarige leeftijd in één klap veranderde. Hij verteld over zijn coma, over dat zijn leven aan een zijden draadje hing. Over de stappen, die hij heeft moeten zetten om te komen, waar hij nu is en over de ladder van het leven, die hij heeft beklommen. Hij verteld over de moed en de wilskracht die hij had, en over zijn gedrevenheid, die niet altijd door iedereen werd begrepen. Hij verteld over de dingen, die hij allemaal heeft bereikt maar ook over de keren, dat hij zijn hoofd stootte, omdat niet alles meer bereikbaar bleek te zijn. Ook laat hij u zijn onzekerheid zien en zijn gevoel over het "er zo graag bij willen horen." Hij toont de pijnlijke vooroordelen, die er in deze harde wereld zijn, en de "littekens", die altijd zullen blijven. Niet Aangeboren Hersenletsel, onzichtbaar groot. De zichtbare beschadigingen zijn langzaam weggeëbd, maar het onzichtbare zal altijd deel uitmaken van mijn ik."

"Het bijzondere van mij zit in mijn 'gewoon zijn' terwijl mijn 'anders zijn' onzichtbaar is."       

Wilt u Walter als gastspreker? www.walters-woord.webnode.nl/contact-ons/ of bel: 0627000353



































































Foto gebruikt onder Creative Commons van Gruenewiese86  © 2013 Alle rechten voorbehouden.

Maak een gratis websiteWebnode