Zelfkennis 

Mama waarom moest ik vallen?                     

Een harde klap
maar ik weet het niet, ik voelde niet.
Bewusteloos, comateus.
Mijn leven dat aan een zijde draadje hing.
Gevochten tegen de dood.
Een lange, heftige strijd.
Gewonnen!!

"Niet Aangeboren Hersenletsel. Onzichtbaar groot."

Het een plaatsje geven, eroverheen zijn, het verwerken... er wordt zo vaak heel gemakkelijk over gesproken. Maar Niet Aangeboren Hersenletsel is veel complexer dan het lijkt. Letterlijk, want vaak ziet men niets aan de buitenkant. Vergelijk het met een mooie auto. De auto kan nog zo mooi zijn maar als de motor (gedeeltelijk) defect is zal de auto het nooit goed doen. De hersenen zijn als het ware de motor van een mens.

29 augustus 1979, was de dag waarop mijn leven voorgoed veranderde. Door een ernstig verkeersongeluk liep ik hersenletsel op;

"Elke dag nog pijn. Niet zichtbaar, wel voelbaar. Hersenletsel. Ik ben er, maar anders als toen. De zichtbare beschadigingen zijn langzaam weggeëbd maar het onzichtbare zal altijd deel uitmaken van mijn ik."

Als geen ander weet ik wat het is om te leven met Niet Aangeboren Hersenletsel, "ken ik de klappen van de zweep", de molen waar je in terecht komt, de vooroordelen en de soms pijnlijke opmerkingen van de buitenwereld. "Niet zichtbaar en toch veel "pijn."

Wat is dan dat onzichtbare?

Hoe belangrijk is het om over dit onderwerp uitleg te geven voor een beetje meer begrip? Heel belangrijk!

"Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet"

Omdat "uitleg geven" over dit onderwerp en het vertellen van mijn eigen ervaringen meer begrip kweekt dan een geschreven tekst geef ik als ervaringsdeskundige voorlichting over dit onderwerp aan iedereen die daar in is geïnteresseerd. Denk daarbij aan bedrijven, basis en middelbare scholen, universiteit, instellingen, verenigingen e.d.

Wilt U meer informatie over NAH of mij als gastspreker over dit onderwerp, neem dan contact op met:

marwal@ziggo.nl  of www.walters-woord.webnode.nl

Walter van Geffen


"ik wil gewoon, ik wil normaal, maar dat gewone is voor mij niet zo normaal"

Ongewild Samen

Er is geen klik en ik ben zeker niet verliefd.
Ik zie hem liever gaan dan komen.
Het is dan ook niet: ."Jij en ik=samen".
Scheiden behoord niet tot de mogelijkheden.
We zijn verweven in elkaar, gebombardeerd tot elkaar.
Ik begrijp hem niet en hij belemmert mij in mijn "zijn".
Toch moeten we dit leven samen verder.
Elke dag gaan we weer de strijd aan die hij bijna altijd wint.
Bijna, want soms, een enkele keer laat ik hem achter mij.
Maar ben ik dan de winnaar?


http://www.hersenletsel-uitleg.nl/

 




















































Foto gebruikt onder Creative Commons van Gruenewiese86  © 2013 Alle rechten voorbehouden.

Maak een gratis websiteWebnode